De look die ze tot het allerlaatste moment zoeken.
Veel dierenartsen leggen het met emotie uit: wat het meest aangrijpend is, zijn niet de laatste momenten zelf, maar de minuten die eraan voorafgaan. Veel honden, enigszins gedesoriënteerd, kijken de kamer rond alsof ze zichzelf gerust willen stellen: « Ben je hier? Kan ik rusten? »
Zij begrijpen het einde niet zoals wij dat doen. Wat zij waarnemen is jouw aanwezigheid, jouw stem, jouw warmte. Hun wereld blijft geleid door de band die ze dag in dag uit met jou hebben opgebouwd. Ze zoeken naar het gezicht dat hen altijd gerustgesteld heeft, naar degene die ze achter de deur in de gaten hielden, naar degene wiens voetstappen ze herkennen.
Wat hun lichamen in stilte uitdrukken
Wanneer het lichaam zich ontspant – met een rustigere ademhaling en zachtere bewegingen – is dat niet per se een teken van lijden, maar vaak een moment van diepe innerlijke rust. Deskundigen leggen uit dat het lichaam dan natuurlijke stoffen vrijgeeft die geassocieerd worden met welzijn, een gevoel van kalmte vergelijkbaar met het gevoel dat ze ervoeren toen ze je met vreugde begroetten.
Het is een soepele, bijna onmerkbare overgang, meer te vergelijken met een sereen loslaten dan met een abrupte breuk.
