Esteban begroette haar bij de ingang.
‘Goed nieuws?’ vroeg hij.
Ze knikte.
Alles is geregeld. Mijn familie is veilig.
Hij glimlachte opgelucht.
“Ik ben gelukkiger dan je je kunt voorstellen.”
Sofia omhelsde hem impulsief.
Het was een korte omhelzing… maar geen van beiden wilde elkaar loslaten.
Toen ze elkaar eindelijk zagen, was er iets tussen hen veranderd.
—Esteban… —fluisterde ze—. Ik denk dat ik wil proberen om dit te laten slagen.
Ze keek hem aan alsof ze niet kon geloven wat ze hoorde.
“Voel je niet verplicht.”
« Het is geen verplichting, » antwoordde hij vol zelfvertrouwen. « Het is een keuze. »
Dat was het begin van een echte relatie. Sofia leerde de man achter de zakenman kennen; hij begon erop te vertrouwen dat het verleden hun toekomst niet bepaalde.
Enkele maanden later, tijdens een eenvoudig diner, nam Esteban haar hand.
« Bedankt dat jullie me een kans hebben gegeven die ik niet verdiende, » zei hij.
Ze glimlachte.
“We verdienen het allemaal om geliefd te worden om wie we werkelijk zijn.”
En zo veranderde wat begon als een pijnlijk offer uiteindelijk in een verhaal van verlossing, begrip en een liefde die geen van beiden had verwacht te vinden.
