Toen een vrouw en haar twee jonge zoons hun droomhuis betrokken, vlakbij een vredig bos, dacht ze eindelijk de perfecte plek te hebben gevonden om een nieuw hoofdstuk te beginnen. Het huis was omgeven door hoge bomen en vogelgezang, en het leek de ideale plek om jeugdherinneringen tot bloei te laten komen. Haar man, Steve, werkte in het buitenland en was van plan later bij hen te komen wonen, dus ze wilde graag een rustig en gelukkig leven voor hun gezin opbouwen. Maar die rust verdween binnen enkele dagen na hun aankomst toen hun buurvrouw, Carol, zich niet met een glimlach, maar met woede voorstelde. Ze beschuldigde hen ervan te veel lawaai te maken en te dicht bij haar huis te parkeren, haar woorden waren scherp genoeg om hun hoopvolle begin in een duistere en gespannen situatie te veranderen.
Hoewel geschrokken, probeerde de vrouw optimistisch te blijven. Ze herinnerde zichzelf eraan dat misverstanden tussen buren nu eenmaal voorkomen en hoopte dat vriendelijkheid de spanning zou verlichten. Even leek de rust terug te keren. Maar haar vrede werd al snel verstoord toen ze op een middag thuiskwam en de woorden « GA ERUIT » in dikke rode letters op haar muur gespoten aantrof. Haar hart bonkte van angst en ongeloof. Ze verdacht Carol meteen, wiens vijandigheid al langer aan het toenemen was. Toen ze haar ermee confronteerde, lachte Carol spottend en ontkende elke betrokkenheid, waarna ze wrede opmerkingen maakte die de moeder de rillingen over de rug deden lopen.
