Later kwam ik erachter dat het een zadelhalsrups was. En dat ik mezelf ongelooflijk gelukkig mag prijzen: als ik hem had opgepakt, zoals ik in eerste instantie van plan was, had het heel slecht kunnen aflopen.
De stekels bevatten gif, dat bij de geringste aanraking in de huid wordt geïnjecteerd. Mensen ervaren scherpe pijn, roodheid, zwelling, blaren en soms zelfs duizeligheid, misselijkheid en gevoelloosheid.
Veel mensen belanden na contact in het ziekenhuis omdat de pijn zo hevig is dat die ondraaglijk is. Ik zat dit allemaal te lezen en voelde een rilling over mijn rug lopen.
Eén verkeerde beweging en ik had daar met een gezwollen hand gelegen.
Wat moet ik doen als ik het per ongeluk aanraak?
Verwijder eerst voorzichtig de stekels met tape. Was de plek vervolgens met water en zeep, leg er ijs op en neem bij een ernstige reactie een antihistaminicum en raadpleeg een arts.
Ik veegde de rups voorzichtig met een bezem in een pot en bracht hem ver weg de tuin in. Laat hem leven, maar niet in mijn huis.
Sindsdien denk ik wel twee keer na voordat ik iets vreemds op de vloer aanraak.
