Als je rauw eet, verwacht de wereld dat je het hebt over een stralende huid, eindeloze energie en een gevoel van ‘lichter zijn’. En ja, die dingen komen, maar niet als eerste. Wat niemand je vertelt, is dat de reis naar rauw eten een ontrafeling is. Je lichaam begint jarenlang opgeslagen afvalstoffen op te ruimen. Oude gewoonten, oude emoties, oude stimulerende middelen, oude compensatiemechanismen. Alles wat je ooit hebt gebruikt om jezelf op de been te houden, verdwijnt en plotseling kom je in contact met je ware basisniveau. Het kan krachtig voelen. Het kan kwetsbaar voelen. En het is volkomen normaal.
Niemand vertelt je dat de eerste fase geen zaligheid is, maar een ontgifting. Je lichaam krijgt eindelijk de kans om zichzelf te reinigen en grijpt die met beide handen aan. Dat betekent slijm. Het betekent hoofdpijn. Het betekent vermoeidheid, prikkelbaarheid, huidproblemen, emotionele ontladingen en soms hunkeringen die heviger zijn dan je verwacht. Niet omdat fruit niet genoeg is, maar omdat je oude chemie verdwijnt.
Niemand vertelt je dat je begint te beseffen hoe verslaafd je was aan de kick van gekookt eten, cafeïne, zout, suiker en zware combinaties. Wanneer die hulpmiddelen verdwijnen, voel je je zenuwen voor het eerst in jaren weer. Je merkt overprikkeling op. Je merkt waar je moe bent, niet alleen verdoofd. Dit is genezing. Je wordt niet zwakker. Je ziet eindelijk de waarheid over je eigen energie, zonder kunstmatige oppeppers.
Niemand vertelt je dat sociale druk het moeilijkste deel is. Je beseft hoe diep eten verbonden is met identiteit, familie, verbondenheid, cultuur en troost. Plotseling stellen mensen je vragen, oordelen ze over je, bespotten ze je of maken ze zich zorgen om je. Je leert voor jezelf op te komen. Je leert dat genezing zelfbeschikking vereist.
Niemand vertelt je dat je zintuigen scherper worden. Je slaap wordt dieper. Je wordt je bewuster van je lichaam. Je voelt je al vol na kleinere porties, omdat je spijsvertering weer efficiënter werkt. Je begint honger anders te begrijpen. Je ziet hoeveel extra eten je vroeger at, gewoon omdat het er was.
Niemand vertelt je dat emotionele detox echt bestaat. Wanneer je lichaam stopt met het verwerken van zware maaltijden de hele dag door, heeft het eindelijk de energie om te verwerken wat je hebt vermeden. Oude woede, verdriet, trauma’s en spanning komen naar boven. Dit is onderdeel van de reiniging. Het lichaam ontgift zowel fysiek als emotioneel.
Niemand vertelt je dat er uiteindelijk, bijna van de ene op de andere dag, iets omslaat. Je gezicht ziet er stralender uit, je spijsvertering verloopt beter en je energieniveau stabiliseert. Je geest wordt rustiger. Je verlangens nemen af. Je mist niet langer wat je niet meer dient. Je voelt je weer één met de natuur. Je voelt je weer jezelf.
En het allerbelangrijkste dat niemand je vertelt?
De rauwe reis is geen dieet. Het is een herinnering. Een terugkeer. Een herverbinding met de biologie waarmee je geboren bent. En als je het eenmaal hebt ervaren, kun je het niet meer ongedaan maken. Je kunt niet meer terug naar je oude gewoonten.
