Bij gezonde personen beslaat de lunula meestal ongeveer een kwart van de nagel en is deze het meest zichtbaar op de duim. Medische specialisten merken op dat een goed gedefinieerde witte lunula vaak geassocieerd wordt met een goede algehele gezondheid. De grootte, vorm en zichtbaarheid ervan kunnen door vele factoren worden beïnvloed, waaronder voeding, fysieke conditie, hormonale balans, stressniveaus en blootstelling aan de omgeving. Wanneer het lichaam uit balans raakt, kan de lunula krimpen, vervagen of volledig verdwijnen. Omdat dit deel van de nagel zeer gevoelig is, mogen opvallende veranderingen nooit worden genegeerd.
Hieronder volgen enkele veelbesproken interpretaties met betrekking tot veranderingen in de lunula van verschillende vingers.
Het ontbreken van een lunula op de duim kan soms verband houden met neurologische of psychische aandoeningen. Omdat de duim nauw verbonden is met de hersenfunctie en de activiteit van het zenuwstelsel, kunnen veranderingen in dit gebied wijzen op vermoeidheid van het zenuwstelsel of emotionele spanning.
Als de maanvormige structuur (lunula) op de pink ontbreekt, kan dit wijzen op problemen met de spijsvertering, de alvleesklier, de lever of, bij vrouwen, het voortplantingssysteem. Deze vinger wordt van oudsher geassocieerd met metabolische en hormonale processen.
Een verkleining of volledige afwezigheid van de lunula op de wijsvinger kan wijzen op spijsverteringsproblemen, met name problemen met de maag of darmen. Mensen met chronische spijsverteringsproblemen merken vaak geleidelijke veranderingen in dit deel van de nagel op.
Wanneer de lunula (het kraakbeentje op de middelvinger) merkbaar kleiner wordt, kan dit verband houden met problemen met de bloedsomloop en in sommige gevallen met een hoge bloeddruk. Deze vinger staat in nauw verband met de cardiovasculaire functie en de algehele bloeddoorstroming.
