Laten we eerlijk zijn: we hebben het allemaal wel eens meegemaakt.
De deurbel gaat. Er verschijnt een berichtje: « We zijn er over 10 minuten! »
En ineens ren je door je huis om te kijken wie er naar de wc moet – want natuurlijk is de ene kamer waarvan niemand zegt dat ze die zullen gebruiken, uiteindelijk de kamer waar iedereen terechtkomt.
Precies daar bevond ik me afgelopen dinsdag: starend in de afgrond van mijn verwaarloosde toilet, zonder schoonmaakspullen en met een groeiende paniek. Onder de wastafel? Alleen tandzijde, een verlopen kortingsbon en een verdacht leeg flesje met een etiket van… tja, niets leesbaars.
Maar toen zag ik het.
Een gebruikt wasverzachterdoekje, vastgeplakt aan een verfrommeld T-shirt op de wasstapel.
Wanhopige tijden, hè? Dus ik greep mijn kans. En tegen alle logica in… werkte het beter dan ik ooit had gedacht.
Advertentie
