Zwaardvis, haai en koningsmakreel vormen een aanzienlijk gezondheidsrisico vanwege hun hoge kwikgehalte. Als roofvissen accumuleren ze meer kwik in hun lichaam door de kleinere vissen die ze eten. Deze ophoping van giftige stoffen maakt ze tot enkele van de slechtste keuzes qua vissoorten voor menselijke consumptie.
Tonijn (met mate te consumeren)
Tonijn is een populaire keuze voor veel liefhebbers van vis en schaaldieren vanwege de smaak en voedingswaarde. Het bevat echter ook hoge concentraties kwik, variërend van 350 tot 689 delen per miljard. Richtlijnen adviseren om de consumptie van tonijn te beperken tot maximaal eens per twee maanden om overmatige blootstelling aan kwik te voorkomen.
Oranje hop (met mate te consumeren)
De oranje ruwe haai, een diepzeevis die bekendstaat om zijn delicate smaak en textuur, heeft een hoog kwikgehalte van 571 delen per miljard. Dit hoge gehalte maakt hem ongeschikt voor regelmatige consumptie. Gezondheidsrichtlijnen adviseren om deze vis niet vaker dan eens per twee maanden te eten.
Mahi-mahi (hoog kwik, laag omega-3)
Mahi-mahi, een populaire vis in veel kustkeukens, bevat helaas hoge concentraties kwik en weinig omega-3-vetzuren. Het kwikgehalte in deze vis is vijf tot tien keer hoger dan in sommige veiligere vissoorten. Het omega-3-gehalte is verrassend laag voor een zeedier.
Kabeljauw (weinig omega-3, matig kwikgehalte)
Kabeljauw, bekend om zijn milde smaak en schilferige textuur, levert helaas geen noemenswaardige hoeveelheden omega-3-vetzuren. Hoewel het een populaire keuze is onder liefhebbers van vis en schaaldieren, is het niet de meest gezonde optie voor gezondheidsbewuste consumenten. Kabeljauw bevat niet alleen weinig van deze essentiële vetten, maar ook een matige hoeveelheid kwik.
